Historia

W wyniku przeprowadzenia przez rząd Jerzego Buzka reformy oświaty, decyzją Rady Miasta utworzono w Orzeszu – Zawadzie Gimnazjum nr 2. Powstało ono w budynku Szkoły Podstawowej nr 3 i rozpoczęło swoją pracę 1 września 1999 r. przyjmując absolwentów klas szóstych ze szkół podstawowych w Zawadzie, Jaśkowicach i Zazdrości.

Źródłem informacji o dziejach naszej szkoły są dwie kroniki szkolne: pierwsza zainicjowana w 1923 roku przez Pana Władysława Bielewicza ówczesnego kierownika szkoły sięgająca do początków szkolnictwa w Zawadzie oraz druga, założona po II wojnie światowej, prowadzona do chwili obecnej. Pierwsze słowa kroniki informują o fakcie powstawania szkoły w 1868 roku. Budynek posiadał początkowo tylko jedną salę naukową i mieszkanie dla nauczyciela. Dopiero w 1908 roku przybudowano jedną salę lekcyjną. Siły nauczycielskie rekrutowały się z narodowości niemieckiej i polskiej.

Ostatni zapis w starej kronice zaczyna się od słów: „Der letzte polnische Unterricht fand in Zawada am 21 Juni 1939 statt...”, który informuje że ostatni dzień nauki w języku polskim miał miejsce 21 czerwca 1939 roku. 1 września 1939 roku pierwsi żołnierze niemieccy wkroczyli do Zawady. Na terenie Górnego Śląska rozpoczęto tworzenie szkolnictwa niemieckiego. Do naszej szkoły został skierowany Kurt Weichert z Woitsdorf. Liczba uczniów uczęszczających do szkoły w okresie wojennym wyniosła 195.

Po wojnie, prowadzenie kroniki szkolnej w Zawadzie rozpoczął Pan Józafat Wruszkowiak, kierownik szkoły. On to wspomina, że „8 maja 1945 roku udał się wraz z Janem Tlatlikiem do Zawady, aby wydać zarządzenie o zapisywaniu się roczników 1930-37 do szkoły. Oględziny wykazały, że budynek szkoły ucierpiał w czasie wojny.... Zajęto się więc pracami porządkowymi i remontowymi oraz zapisano 136 dzieci.”

15 października 1949 roku rozpoczął się w budynku szkoły kurs nauki początkowej dla dorosłych analfabetów, zakończył się zaś w maju 1951 roku. Wtedy też podano do Wydziału Oświaty meldunek o likwidacji analfabetyzmu w gromadzie.

Od roku 1961 w kronice szkolnej zaczęto odnotowywać sukcesy uczniów, m. in. rozgrywki szachowe, konkursy przedmiotowe, artystyczne, sportowe.

W roku 1967 szkoła otrzymała dotację z Inspektoratu Oświaty, za którą zakupiono pomoce dydaktyczne i częściowo przebudowano pomieszczenia szkolne. Uzyskano dodatkową salę lekcyjną, pokój nauczycielski i kancelarię.

W 1977 roku rozpoczęto prace związane z centralnym ogrzewaniem i rozbudową szkoły. Zakończono prace przy budowie boiska asfaltowego. Szkoła liczyła wówczas 155 uczniów.

Przez cały rok szkolny 91/92 trwały prace wykończeniowe nowej sali gimnastycznej.

W lutym 1995 roku po wielu trudnościach zostało oddane do użytku bezpośrednie przejście łączące szkołę z jadalnią, biblioteką i świetlicą.

 

W roku szkolnym 2003/2004 po 137 latach funkcjonowania kończy się szkoła podstawowa. Na jej miejscu zostaje gimnazjum, które od 1999 roku przeżywa już swoją historię.

 

Zapraszamy na jej strony!